We zijn in januari weer een weekje naar Cambodja geweest.

 

 

I am so happy to see you!
I missed you very much !
Nieuw dit jaar was : Can I give you a kiss ???

Het was leuk om iedereen terug te zien na 6 maanden, we beginnen echt een band te krijgen met de mensen en vooral ook met de kinderen van het dorp. De kinderen beginnen, dank zij onze English teacher Mr Penhky, beter Engels te spreken en we hoorden zinnetjes als : I am so happy to see you of I missed you very much ! Nieuw dit jaar was : can I give you a kiss ???

We zagen dat de klasjes er wat ordelijker bij liggen dan vroeger en dat er goed gewerkt wordt in de Engelse les. We vergaderden een paar keer met de onderwijzers en met de directie en we vroegen wat tot nu toe nog hun grootste problemen waren bij het lesgeven. Het is duidelijk dat het niveau van het onderwijs in Cambodja heel laag is.

Dit jaar ondervond de school minder hinder van de overstromingen door de werken die we reeds deden op de speelplaats. Maar dit is nog niet voldoende, daarom beslisten we om verhoogde paden te leggen in cement zodat de kinderen bij overstromingen van het ene lokaal naar het andere en naar de straat kunnen lopen,  zonder natte voetjes te krijgen !

Overstroming in het dorp

 

 

 

Toen we in november 2014 naar Cambodja gingen waren de regens net voorbij, maar ze hadden lelijk huis gehouden… Heel veel wegen, huizen, zelfs dorpen waren overstroomd. ook voor ons betekende dit problemen om al het materiaal dat we meebrachten in het dorp te krijgen. Ook de speelplaats van ons schooltje was helemaal overstroomd. daarom hebben we afgesproken om in de toekomst infrastructuurwerken te doen zodat dit niet meer kan gebeuren.

Bezoek van 3 psychologes tijdens hun rondreis in ZO-Azië

September 2014: Onze vier dagen in Rong Vean (Cambodja) beschrijven is geen gemakkelijke opgave. Er is zo veel gebeurd in die paar dagen, we hebben zo veel mensen ontmoet, zo veel gesprekken gevoerd en zo veel mooie momenten in ons opgenomen. Toch zal ik hier proberen om voor de mensen thuis een zo accuraat mogelijk beeld te schetsen van wie we zijn, wat we precies hebben gedaan in dit kleine dorpje, en vooral van wat het algemene project ‘Hope for the Children’ inhoudt en verbetert aan de situatie van de mensen daar. Dit vrij onbekende project verdient volgens mij veel meer aandacht en ik hoop om via dit verslag toch een kleine bijdrage te kunnen leveren en de thuisblijvers warm te maken om zich op de één of andere manier toch ook te engageren voor de mensen in Rong Vean.

lees hier het volledige verslag van Lise Tack, Ellen Boudry en Ine Demeester.

Ze hebben prachtig werk verricht in het schooltje : Engelse les gegeven en ook heel veel gespeeld met en geleerd aan de jongere kindjes. Dank je wel !

Juli 2014: bezoek van familie Haerens aan Rong Vean

 

Hieronder vind je het verslagje van het bezoek van Laja, Rana Rik en Gina , die tijdens een rondreis in Zuid Oost Azië even de tijd namen om langs te gaan in het dorp :

Een blitzbezoek…. zo kan je ons bezoek aan het schooltje in Rong Vean wel noemen…
We waren op de hoogte van het bestaan van een schooltje in Rong Vean in Cambodja dat gesponsord werd vanuit België, maar hadden nooit gedacht dat we dit project effectief zouden bezoeken tijdens onze geplande Vietnam-Cambodja-reis in de maand juli 2014.
Dokter Thierry Dalewyn nam samen met ons het programma eens door en we vonden een oplossing om, mits een kleine aanpassing van ons reeds goed gevuld programma, nog even een bezoekje te gaan brengen aan dit schooltje.
We ontmoetten onze gids en chauffeur van dienst voor die dag in Siem Riep. Deze supervriendelijke man kende het dorp niet , het staat ook niet op de landkaart, maar we stopten nu en dan onderweg om de weg te vragen naar deze veraf gelegen plaats die we uiteindelijk bereikten na zo’n 2 uren rijden over hobbelige en zanderige wegen. In het dorpje werden we afgehaald door 2 jongens op een motorfiets die ons naar de exacte locatie brachten.

We reden het terrein op waar we verwelkomd werden door Sinthay Neb en de directeur van het schooltje, zijn vrouw en een aantal leerkrachten.
Op het terrein stonden 2 gebouwen, dit waren de klaslokalen.
Het was heel erg stil en rustig in de klaslokalen want de kinderen waren op dat moment intensief bezig met het afleggen van hun examen Engels. Het was de eerste keer dat er een dergelijk examen werd afgenomen en de leerlingen waren speciaal op zondag naar school gekomen om op hun vrije dag hun examen af te leggen omdat ze wisten dat er op die dag bezoekers uit België zouden langskomen.
Ik kreeg kippenvel en tranen in mijn ogen bij het zien van deze rustige, beleefde en uiterste voorname kinderen uitgedost in hun mooie schooluniformen.
Het was de bedoeling om eerst langs te gaan bij de leerlingen van de lagere graad en nadien naar de leerlingen van de hogere graad omdat zij reeds een betere kennis hadden van het Engels.
De kinderen uit de eerste graad waren ontzettend benieuwd en geïnteresseerd en bleven maar vragen stellen. Daarna gingen we langs bij de leerlingen van de hogere graad en ondertussen was het bijna middag. De ouders kwamen reeds aan om hun kinderen te komen ophalen en het was een mooi om te zien hoe de ouders aan de tralies stonden om te kijken naar hun kind. We gingen daarna ook nog eens langs bij de kleuters.
Nadien ging ik nog eens langs bij mensen die medische problemen hadden.
Ik ben verpleegster van opleiding en dokter Thierry had me achtergrondinformatie gegeven en medicatie meegegeven voor mensen die nood hadden aan specifieke medicamenten. Thierry had me eveneens nagevraagd om te informeren of de medicatie die hij opstartte bij zijn vorig bezoek had geholpen.

Ondertussen zaten Rana en Laja op een grote mat te spelen met een 30-tal van de jongste kinderen.
Er werd extra uitleg gegeven i.v.m. het speelgoed dat Katrien (mede-oprichter van het project) had aangekocht voor de kinderen bij haar vorig bezoek. Ze vroegen eveneens of de gebroken tamboerijn nog kon hersteld worden.

Mijn man was ondertussen een kijkje gaan nemen in de bibliotheek en nam hier en daar foto’s.
Ondertussen was het middag geworden en kregen de leerlingen een koek, we waren geboeid door de manier waarop ze deze in ontvangst namen, ze deden dit met een dankbare gebogen groet.
Nadien was er nog even tijd om op een spontane en ontspannen manier in contact te treden met deze heel aanhankelijke en lieve kinderen die graag fotogeniek mee op de foto gingen.
Daarna brachten we een bezoekje aan het speelpleintje dat gesponsord werd door het Comité Miss België
Ondertussen was de tijd aangebroken om afscheid te nemen.
Jammer dat we maar zo’n korte tijd daar konden blijven maar de hartelijkheid, de spontaniteit, de dankbaarheid en de echtheid van deze gemeenschap zal ons altijd bij blijven.

Bedankt omdat we bij jullie mochten langskomen, we zijn blij dat we jullie en jullie schooltje mochten leren kennen.
Een grote proficiat voor jullie inzet en jullie realisatie, jullie mogen er echt fier op zijn !

Bedankt aan de familie Haerens om de moeite te doen zo een grote omweg te maken en het dorp te bezoeken !

In mei 2014 : gelukkige kinderen met hun speeltuin!

 

We zijn opnieuw naar Cambodja geweest, deze keer met 4 mensen : Thierry, Katrien, Petra en Willy.

Deze keer lag de focus vooral op het motiveren van kinderen én ouders om hen verder te laten studeren in het hoger secundair onderwijs. Dit is niet zo evident daar de hogere secundaire school ver van ons dorp ligt en daardoor zijn de kinderen verplicht om te verblijven in een soort internaat – guesthouse voor studenten. En dit kost natuurlijk geld ….

De klassen werden opgefrist met een nieuw laagje verf, we brachten opnieuw materiaal mee voor de kleuterklassen ( oa puzzels en muziekinstrumenten )

Nadat we een uurtje ter plaatse waren, kwam er plots een vrachtwagen het dorp binnen gereden, met een hele speeltuin op !! Dank zij jullie giften zijn we er in geslaagd dit te realiseren, onze beste dank. Onze rechterhand Sinthay had dit zo georganiseerd, wat een timing , wat zouden we doen zonder hem. De kinderen waren uitbundig : was dit voor hen ??

Lees hier onze nieuwsbrief van mei (.pdf) en dan onze nieuwsbrief van juli na ons bezoek.

Met een groter team naar het overstroomde dorp

November 2013: 

We zijn terug naar Rong Vean geweest en het dorp was overstroomd. Huisarts Mattijs en lerares Petra vergezelden ons.

Deze keer hebben we aan de 25 armste families 50 kg rijst en een pot bonen kunnen geven. In deze periode van het jaar is er hongersnood in Rong Vean doordat de rijstvelden helemaal overstroomd zijn.

Lees het verslag van Mattijs en van Petra  van deze fantastische week in Rong vean!
Hier vind je eveneens onze nieuwsbrief van november 2013.

Het regenseizoen in Cambodja loopt van juni tot oktober en dit jaar waren er grote overstromingen, ook in de streek van ons dorp. Daardoor is het dorp nu nog meer geïsoleerd dan anders, is de nieuwe weg die men 2 jaar geleden gelegd heeft op verschillende plaatsen weggespoeld. Het dorp is momenteel nog altijd niet bereikbaar per auto : wij moesten verschillende keren door het water rijden en het laatste stuk moesten we per bromfiets afleggen. Ook al het materiaal dat we meebrachten moesten we per bromfiets of per landbouwkar overbrengen. Transport is niet het enige probleem, een veel groter probleem is dat de rijstoogst grotendeels mislukt is door het vele water. Een rijstplant mag in het water staan maar niet onder water. De schoolgebouwen zijn meestal gespaard gebleven, enkel een 10 tal cm water stond even in de klassen. Erger is de speelplaats die tot nu toe nog steeds onder water staat.

 

Ons eerste bezoek in nov 2012

In november 2012 hadden we een meeting met de chief, de ouderlingen van het dorp en met de directeur van de school.

In dat gesprek hebben we hen gevraagd wat momenteel de grootste nood was, voor de school, voor het dorp.
Hun antwoord was unaniem : een bijkomend gebouw voor de school, zodat alle klassen terzelfdertijd les kunnen hebben. Nu zijn er maar 3 leslokalen en kan er maar een halve dag les gegeven worden : de oudste in de voormiddag en de jongste in de namiddag.
Wij zijn dan ook blij dat we de middelen gekregen hebben van de organisatie “Miss België” om aan deze nood te voldoen.

Ondertussen zijn er al plannen opgemaakt en is er al een prijsbestek !
De mannen van het dorp zeiden dat ze zelf willen meehelpen om het gebouw te zetten om het zo betaalbaar te maken.

 

Hier vind je een eerste ontwerp van het gebouw met 2 klassen en een ruimte voor boeken en didactisch materiaal.

afb-schoolplan